Sen ve ben,
sesimizde uçurum şarkıları.
Ellerimiz iki kuğu boynu yere eğilmiş,
iki yana düşüyoruz sessizce.
Yolda kalmış arabanın
kırılmış tekerleği dönüyor. Beynimizde pişmanlığın günle bitiştiği yerdeyiz.
Yeniden yeniden bakışıyor gökle yer.
Silinen iki yüzün unutkan suretinde senin hevesin var, ne benim gücüm.
Yeni bir şarkıya, yeni bir aldanışın
provasına
yol çağırıyor, gidemiyoruz.
Sözcükler kayalardan kopan çakıllar gibi
ufalanıyor,
sözcük kırıklarıyla hayatı süslüyoruz.
©anaf.or
A