Her bir aileye fertlerinden bir kurban gerekirdi. Bizim ailemizde kurban olarak ben seçildim.
Neden seçildim ben de bilemedim.
ezilen ömür benim ömrümden,
Giden gençlik benim gençliğimden. Gençliğini yaşayamayan bir benim
Hayatım mevsimsiz mantar oldu.
Aile fertleri bir bir muradına erdi.
Muradı gözünde kalan bir benim.
Hayat bana hep çeyrek buçuk
Gençliğini yaşamayan bir benim
Mutluluk hep benden uzak kaldı.
Bir sığınmacı mülteci gibi yaşadım.
Ezile ezile hayatı yaşarken diri diri her gün ölmekten beter olan bir benim.
Ne yaşanan bir geçliğim ne kurulu yuvam ne de bir gönül bahçem oldu.
Hayatın çilekeş garibi, hayatın ilk baharını yaşayamayan bir Benim.
Fedakarlık güzeldi ama bu kadarı fazlaydı
Her bir meyve ağaçları meyve verirken
Ben kuru bir ağacın dalı gibi yapraksız meyvesiz solup yaprak döken bir bendim.
Nice dert çilelerle yoğrulup yorgun kaldım.
Hayatın garezi bir bana mıydı bilemedim. Gençliğim deli taylar gibiydi yılların verdiği yorgunluktan
Zamana yenik düşen gençliğin ızdırapı çilekeş ömrün sahibi bir benim...
©doğukan01
H