Çileli gönlümde bir umut ışığı, Mevsimler değişirken, baharın müjdecisi. Kırlangıçlar döner mi yuvaya, Bu acılı kalbime teselli olur mu?
Yaralar kanar, gözyaşları akar, Her gün bir çile, her an bir dert yakar. Neşe nerde, huzur nerde, bilemem, Bu çileli gönlüm bir gün güler mi bilmem.
Mevsimler döner, bahar gelir, Doğa canlanır, her yer çiçek açar. Ama benim gönlümde kış mevsimi, Buz tutmuş duygular, soğuk bir esaret.
Kırlangıçlar döner mi yuvaya, Umarım derdimi paylaşırlar benimle. Belki de onlar bilir çareyi, Bu acılı kalbimi ısıtabilirler belki.
Güneş doğar mı bir gün çileli gönlüme, Isıtır mı donmuş ruhumu, aydınlatır mı karanlığımı? Mevsimler döner, umutlar yeşerir, Belki de bir gün bu çile sona erer, kim bilir?
©hasanbey.
H