Yalnızlığın kuytu köşelerin de bir denizi
seyreder.
kalbimde yuva kurmuş güneşin ihtişamı ile
küt küt atarken kalbi martılar geçer
kıyısında sabahlarım
Hayalleri uyanır aniden adını sayıklarken kumsal ada sahilinin seviyorum diyemeyen ilk ve son alfabesidir ritmi coşkun
biraz da
yorgun sulara yenik düşmüş mavilikler var gövdesine
kadar yerleşen sığınaklar örerdi
Çınar ağacına sarilan usul usul bakan
denizim var benim de
Kalbimde uyuttugum uyandirdigim gündüz
gece okşar başımı alnımdan öper
defalarca koklar tenimi habersizce
elimi tutar.
Gölgesine yaslanan palmiyeler şanslıdır
palmiyeler yanında büyümüşse
bir çınarın
binlerce derdine ortak olur o ıssız düşmüş
Gün eşi sevindirirdi
her an gitmek üzere zamanı dolan
takvime bakarken ayrı bir dem salar
semalara doğru eğilir rengi bulutlara kadar
nem salar
bakışlarının izi kalmış
sanki.
şiirlerin şarkıların henüz söylenmeyen türkülerin
izbesinde tercüman olur
kabuğuna sığınır özenirim güzelliği
çeker beni
herkes bilmez başımı döndüren
gözlerinin kıymetini bir imtihanı var benim içimde ukte kalan.
©ebrulimsi5
E