Kaybetmek çok büyük bir meseledir.
Öyle kaybedeceksiniz ki mesela,
sizden daha dipte kimse olmayacak.
Doğan güneşin sarı kırmızı renkleri bile yok olmalı;
kapkara bir gündüze açın gözünüzü.
Yani nasıl yaşamaksa o günü,
kapkara yaşayın.
Kaybetmek öyle bir erdemdir ki
o vakitler anlar insan,
iyiyi ve kötüyü.
Ben kaybetmeye karar verdiğimde
mevsim sonbahardı
ve onun gamzeleri vardı.
Kaybetmeye karar verdiğimde
herkesin bir beklentisi vardı üzerimde.
Soğuk düşün altında saatlerce bekledim
ve bir intihara karar verdim.
Her şeyi yarım bıraktım, öyle ki:
Bir karanfilim vardı, bir daha sulamadım.
Bir daha resim çizmedim.
Bir şiir daha yazmadım.
Bir aşkım vardı,
sahilde gözü yaşlı bıraktım.
İntihar sadece cana kıymak mı idi?
Kim demiş ki?
Onu ben hem yaşadım,
hem intihar ettim,
hem de yıllarca.
Kanadım, kanadım.
©üzeyir Şahin