Çok çizgi çektim ben hayatımda, hep virajlarda bıraktım umutlarımı; aslında ne zaman kendime gerçeği itiraf etsem hep orada gömdüm duygularımı. Gitgide duygusuzlaştım. Anlamsızlaştım. Yarım yamalak nasıl yaşarmış bir insan, bunu en ayrıntılarıyla hep kendimde gördüm. Gördüklerim çoğunun görmekten korktuğu gerçeklerdi ama yine de beni en çok bu itirafların kanatları altındaki acımasız gerçekler olgunlaştırdı… yani nerden bakarsanız bakın yine borçluyum hayata ve ne zaman dönsem o virajlardan kendimi görüyorum, bıraktıklarımı buluyorum, en azından unutmamışım hayallerimi bu da bir meziyettir hayatta! Bu da bir vefadır insanın geçmişine…
emr nby
©emreonbey
E