Dağların doruklarına serenat, rüzgarın ezgisiyle dans ederim,
Koyunlarım, keçilerim; dostlarım, ailem, çayır çimen evimdir benim.
Kaval sesi yankılanır, dağlarda hüzünle karışık sevinç neşe,
Her bir notada aşk var, doğanın kalbinde gizli şiir gibi hece hece.
Gün doğumuyla uyanır, çiçeklerin arasında bir arı gibi,
Aşk, doğa ve sevgiyle dolu, çobanın yalnız ama mutlu hikayesi.
"Allah" diye anarım, gönlümde derin bir inanç,
Bu topraklar, bu gökyüzü, her şey Rabbimin bir lütfu inanki.
Yıldızlar geceyi aydınlatır, ay nazlı bir gelin gibi gökten süzülür,
Her bir yaprak, her bir dal, Allah'ın sanatı, muhteşem ve büyülür.
Güneş batarken huzur bulurum, ay ışığında yeniden doğarım,
Doğa toprak ana, benim ilhamım, her günü şükranla karşılarım.
Garip çoban benim adım, yalnızlık benim en iyi dostum,
Özgürlük kanatlarım, her mevsimde ayrı bir güzellik bulurum.
Kalbim sevgiyle dolu, umutla bakarım yarınlara,
Her nefeste, her adımda, şükrediyorum Yaradan'a.
©hasanbey.
H