Çocuğum ben!
Gözlerimde korku vardır benim,
Annem babam yanımda olmalı.
Evimi severim mesela,
Akşam sıcacık yatağımda uyumalıyım. Sonra sıcak bir dilim ekmek
Ve bir kap çorba geçmeli boğazımdan.
Fazla değil bir adet de olsa oyuncağım olmalı.
Ne işim var benim yollarda,
ismim mülteci olmamalı...!
Çocuğum ben!
Kalbimde büyüktür benim,
Sizin gibi büyüyüp küçülmedi yüreğim. Ayağımda çorabım olmalı mesela,
Sonra terlik yerine ayakkabı.
Üzerimde soğuktan koruyan bir ceket,
Ve ellerimi ısıtan bir soba.
Kötülük nedir bilmezken ben,
Nedir bu çektiklerim....!
Çocuğum ben!
Ülkemde kalsam çok mu fazlayım.
Daha kısa nefes alsam mesela.
Bazen dışarıya çıkmalıyım evimden.
Parklar çok mu yasak olmalı.
Ne istedim ki bakkaldan,
Bir adet çikolatam kana bulanmamalı...! Çocuğum ben!
Daha ne kadar yürüyeceğim!
Anne baba yoruldum.
Azıcık uyumalıyım.
Şu bot mu götürecek bizi,
Ama ben yüzme bilmem ki!
Ya düşersem suya,
Ya ölürsem mesela!
Aç kapıyı Avrupa!
Sen hiç çocuk olmadın mı?...
©zümrdanka_
Z