Seslenen kimdi?
Günah neydi?
Çocuklar...
onlar ağlıyordu
Geceye göz dikmiş,
Rablerine dua ediyorlardı
Bir odaya bile giremeyen başları
bir ateşle ısınıyordu
çikolatayı tanımayan ruhlar
sevgiyi çok iyi biliyordu
umutluydular
her gün çikolata değil
biraz su istiyorlardı
fazla güzellerdi
laki
kemikleri sayılıyordu
onlar çocuktu
bir odaları olmalıydı
agece yıldızlarda hayal kurmalılardı
olmadı...
yıldızlar hayal kurmaları için müddet tanımadı.
©monobyz
M