Çocuk

Hayallerimiz vardı bizim
Gecelerce ağıracaktı belki dizim
Çocuğumuz olacaktı sana benzeyen
Senin gibi soğumuş çayı sevmeyen
Sesimize ses neşemize neşe bir çocuk olacaktı
Şimdi ne hayal kaldı ne sen
Mutlu bir yuva umut ederken
Kraliçesiz kovana döndüm
Özledim seni sesini,kokunu,tenini
Ölüm ayıralı bizi birbirimizden
Ne duvarlar konuşuyor ne resimler...
©darkrose