Portakalın sırtına çıkmıştı çocuk.
Deh diyordu dizginlerinden tutarak.
Farz ediyordu babasının omuzları.
Onun da,kemikleri böyle batardı.
Okula başladı çocuk.
Yersiz teselliler işitti ilk gün.
Tuttu gözündeki yaşları.
Babası ağlayanları sevmezdi.
Rüzgarı dinledi çocuk.
Hışırtıları masal belledi.
Lütfen dedi,durma!
Babam bir masal daha anlatırdı.
Büyüdü,serpildi çocuk.
Asker ocağına yollandı.
Titredi eli tüfeği tutarken.
Ne de olsa bir katile sarılıyordu.
Bayramın ikinci günü,
Öptü mezar başında bayrağı.
’Babam,vatan sağ’ dedi hıçkırarak.
Keşke sen de sağ olsaydın.
©alicanc
A