Aşk yoktur bizim kaderimizde,
Kardelendir mevsimimiz,
Tek mevsim açar geçeriz,
Hep zordur bizim yazgımız.
Hep sarptır bizim yamaçlarımız.
Aşamadan,
Yaşamın en başında kala kalırız.
.
Kimi zaman kocaman olduğumuzu söylerler
Kimi zaman küçüksün derler ...
Biçerler endamıma bir bedel,
Başımadır hep verilen değer,
Görmediğin birinin koynuna,
küçücük bedenimle gelin ederler,
Evcilik oynuyormuş gibi, hisseder
O küçüçük kız içimde.
Bedenim çocuk olsa da
Gelindir artık adım nasıl olsa.
Yaşım daha 17 bile olmamıştır aslında.
İp atlamak isterim ben sokaklarda.
İçim çocuk, dışım çocuk,
Birde kucakta çocuk,
Sırtımdan sopa,
Gözlerimde yaş
Kadın demişler bu küçük çocuğa.
Çocuk bayramları da
Kadınlar günü de kutlanmaz bizim buralarda.
Güzel bakan gözler,
Hep göz yaşı döker.
Kalem tutacak eller,
Ekmek dürer,
Çorap örer,
Kitap okuyacak diller,
Ninni söyler.
Okşanacak tenler,
Dayak yer.
Sonra yoruldum der küçük çocuk
bu oyundan yoruldum
Ben ip atlayan arkadaşlarımı arıyorum
Sonra büyüdün derler ama aslında o küçük kız hic büyümez....
Şimdi Aşk deseler inanmam bilmem de
kim kimi nasıl sever anlamam
anlatamam da çünkü sevgi görmeyen
kalp huzur bulmayan gönül sevgiyi anlatamaz kadın da öyle yaptı sevmedi bi daha kimseyi
Şimdi bu kadın büyür mu ? Büyümez neden mi
Çünkü hep çocuktu yara aldıkça çocukluğuna döndü tek mutlu olduğu yere .... Şimdi kalemler yazsa dayanmaz kırılır... o yüzden kısa kesim siiirimi ....
mrysra🧐
©hayatttt
H