büyüdüm, amma çocuk olamadım ben
eksik tebessüm saklı yüzde yabancı gibi
Hayat masum değil insanlar göründüğü
kadar yapmacık tazecik dalında yalnız bir gül misali boynum bükük kalb kırılır
büyüdüm amma çocuk olamadım ben!
nerde sorarsın başlamadan biten zaman
kadar yoldu yoksa sadece gördüğüm bu
dünya yok sanki söndü ışıklar yaşamak
uzakta yarın ben hep bir telaş ve yalnız
vakit el değdi anda ağır bir yük içimde
büyüdüm, amma çocuk olamadım ben!
sussam hiç konuşmazsam bir köşede
kızıl bir ok kalbime derin yaralar açtı
çıkılmaz son derece düşük hayatın tozu
can gider Kana yaş kalır var hüzünlü
sonbahar akşamında sensizliğin çığlığı
büyüdüm amma çocuk olamadım ben!
C