Ben öldürdüğünüz kadınım;
On beş yaşında ara verip kitaplarından ayırdığınız,
Arzularını boğduğunuz.
Yumuşak oyuncağımla yatmadığım gün beni öldürdünüz..
Ben öldürdüğünüz kadınım;
On altı yaşında anne olan,
Daha çocuk iken kendimden bir çocuk dünyaya getirdiğim öldüm.
Yaşıtlarım okula giderken,
Ben çocukluğumla balayında öldüm.
Onlar köşelerde saklambaç oynarken,
Ben eşimin dayağından saklandığım gün öldüm.
Ben öldürdüğünüz kadınım;
Defter yerine mutfakta tencereyi elime aldım,
Mezuniyet elbisesi yerine, kefen misali ak gelinlik giydirdiniz.
Ben öldürdüğünüz kadınım;
Diri diri toprağa gömdünüz,
Ateşlerde yaktınız,
Taşladınız, dışladınız.
Yetmedi külümü göğe savurdunuz.
Ben öldürdüğünüz kadınım;
Kız doğacağı için kürtaj edilmiş o körpenin çığlığıyım.
Eşinin korkusundan o masada canından can çıkaran annenin içindeki feryadıyım.
Bütün değil,
Parça parça doğuran cerrah bıçağının kötü bakışıyım.
Ben öldürdüğünüz kadınım;
Esir ettiğiniz, cariye yaptığınız,
Bir gecede 30 defa ecavüz ettiğiniz,
Saçından asıldığınız, ruhunu kırbaçladığınız.
Maneviyatını öldürdüğünüz kadınım.
O kadınım;
Köşeye çekildiğimde, bozuk dediğiniz,
Eve geç geldiğimde ''sevgilisi var'' dediğiniz,
Boşandığımda potansiyel fahişe gibi gördüğünüz,
Dilinizle, dininizle, belinizle öldürdüğünüz kadınım.
Amma bugün ayakta duran
Çalışan, kazanan, evlat yetiştiren
Topluma açılmış olan, söz sahibi olan
Okumuş, kültürlü, bilgili
Canına okuya bilemediğiniz
Yakamadığınız,
Taşlayamadığınız,
Dışlayamadınız,
Bitiremediğiniz bu kadınım ben.
Ben öldüremediğiniz kadınım....
M