Çocuklar diyorum çocuklar.
Bembeyaz elleriyle uçurtmalar uçurmalılar.
Karanlıksa bile gökyüzü,
Gökyüzünden rüzgarlar yontmalılar.
Dağılsın karanlık dediğin şafak,
Ürkerek yürüdükleri terlikleriyle,
Türküler eşliğinde iplerin ucundan
Rüzgar kovalamalılar.
Bizi geçtim çoktan beri.
Poyraz aşığı olmalılar.
Uzun kuyruklu uçurtmaların sahibi olmalılar çocuklar.
Nezaketen kürek sallamalı onlar yarın derin mezarlarımıza,
Bıraktığımız kahveren toprağı siyaha çalmalılar.
Çocuklarına bir yarın,
Dedelerine hatıra bırakmalılar.
©münircndar
M