Bir sokak var evimin önünde
Bir çok çocuk var orada
Hepsi değişik oyun oynuyorlar
Kimisi yabancı kimisi kardeş
Birlikte koşuyorlar birlikte gülüyorlar
Bir ikisi düştü ayrı ayrı agliyorlar
Acıları geçince birden gülüyorlar
Bende onları seyrediyorum balkondan
Beni farketmiyorlar sokaktan
Bende onlara gülüyorum yukarıdan gizlice
Çocukluk bumuydu diyorum
Sanki küçüldüm onları düşünüyorum
En güzel zamanlarıydı çocukların
En doğal haklarıydı oyun oynamaları
En güzel günleri oyunla oynamaları
Onları görünce içimden onlarla oynamak geldi
En güzel günler çocuk olmakmiş
Kosturuyorlar yukarıdan aşağıya
Bilmiyorlar düşmeyi acıyı
Hep gülüyorlar oynarken koşarken
Düşünce kalkarken ne gülüyorlar ne agliyorlar
Etrafa bakıyorlar sonra agliyorlar
Hemen geçiyor ağlamak başlıyor gülmek
Sen gelde gülme
Biri de çıkmış bağırıyor
Ses yapmayın diye uyarıyor
İçimden geldi bagirmayin diye
Bende onlarlayim orada
İçimde yaşadım onları görünce
Çocuk olmak çocuk kalmak isterdim şimdi
Büyüdük ne oldu hayat bizi yordu
Çocukları sevin uzmeyin
Onlar bugünün çocukları yarının gençleri
Koruyalım büyüsünler yarınlar onların olsun.
©öz.tür.k35
Ö