Bir çiçek vardı o kaldırımın kenarında
Bizim tarlaya çıkardı tam şu yolun sonu
Bir dut ağacı vardı
Tırmanıp tepesine, ellerimizi boyayana kadar yerdik dutları
Dedem kesti sonra dallarını bir daha hiç çıkamadık
Bir avlumuz vardı avlunun içinde bir dam
Ablam çıkıp düşmüştü tepesinden
Sofralar kurardık kalabalık
Kalabıklar içinde tedirgin çocuklardık
Üstümüze kalmasın diye ihaleler
Bir hata yapmamaya çalışırdık
Çocuklardır hataları göz ardı edilen
Biz büyüklerin hatalarını sırtladık
Yükümüz vardı ama bakınca birbirimizin gözlerine gülmekten de geri kalmazdık
Uzanıp tenimizi yakan kumların üstüne
O midyecinin geçmesini bekler,
Sonra alıp midyeleri
Bir güzel yerdik
Mutluluk basitti bizim için
Yazlar turuncu denizler mavi
Boyumuzdan büyük dalgaların içine bırakırdık kendimizi
©hannelise
H