Yaşamak güzel ama çocuklar ürküp ağlamasın,
çocuk doğası güzel, kimyasal zehir olmasın!
masum bedenler, bir bir toprağa düşmese ne olurdu ?
Haince savaşlar olmadan önce barış olsaydı çocukların bedenleri,
Toprağa düşmeden önce.
Her cuma bir bayramdı, çocuklar Bayramı çok severdi ,yüzleri gülerdi.
Bayram nezdinde insanlık ve çocuklar yaşasaydı,
gönüllere kor ateş düşmeseydi.
Kardeşce yaşamak varken.
Barış içinde yaşasaydı çocuklar ölmeden önce.
İnsanlık insanca birlik olsaydı,
Kurdun kuzuya baktığı gözlerle bir birine bakmasaydı.
Bu kin, nefret nedendi oysa sevgi gönüllerin fethiydi, sevgiyle yaşamak barıştı.
Çocuklar sevgiyle yaşasaydı toprağa düşmeden önce.
Acaba biz neyimizi kayıp ettik ki,
Siyonistlerin zülmüne maruz kaldık.
İslam alemi bir bütündür ayrı gayrısı, olmazdı her nerede olursa olsun dinî bir sancağı.
Bir toprağı bir çünki Müslim kardeştir, müslim gayri müslime ,
haksız yere zülüm etmezdi..
Her daim zulüm eden kâfir kâfirin, bombaları altında kalan masum insanlar ve çocuklar eğer ki adil bir barış olsaydı. çocuklar ölmeden önce insanlık barıştır, savaşlar olmadan çocuklar ölmeden önce...
©hasanbey.
H