Misketlerim vardı benim küçücük dünyamda çok mutluydum
Düşlerim vardı benim şimdi yaralandılar
Uçurtmayı seviyordum saklambaç oynardım
Oyuncaklarımı kim çaldı düştüm dizim kanadı
Annem yok yaralarımı saran olmadı
Büyüdükçe oyunlar ağır geldi
İnsanlara baktım dudaklarda vedalar
Acılı bakışlar hepsi yalnız mutsuzlar
Ah çocukluğum ne güzel kedersizdim
Oyunlar çok eğlenceliydi üzülmezdim
Ah çocukluk sevinçlerim hazan bakışlarda kaldı
Küstüm hayata keşke çocuk kalsaydım
Anneme sarılıp uyusaydım
Bahar sabahına mutlu uyansaydım
Yalnızlığımı incittiler
Ne zaman şiir yazsam
Gözyaşlarımı silmediler
Ah ne hallerdeyim bilmediler
Çocukluğumu çok sevdim
Şarkılar içimi acıtmazdı
Ayrılık yoktu gözlerim ıslanmazdı
Karakış hiç olmazdı
Ah çocukluğum geri gelse
Beni o günlere götürse
Birazcık sığınayım masum kalbime
Annemi öpeyim yatayım dizlerine
©ozkan1982
Ö