Bakma öyle, yaşlandım tabii.
Ellerim buruştu, yüzümde anlamsız çizgiler belirdi.
Kayıp bir şehirde kendimi aramaya çıkmıştım oysa, elimden tutup uzaklara götürecektim.
Sen büyüme hiç çocuk..
Şu yüzündeki anlamsız gülümsemeyi göremedik bir daha hiç, koca bir boşluğa düştüm seni ararken. Belki de beni duyuyorsundur,
Belki de kendi elinden tutup büyüyeceksin sen.
Sen büyüme hiç çocuk..
Dünya acımasız yüzünü gösterdi bize çocuk, kan revan içinde büyüdük.
Bir karanlığa gömüldük,
Kendi ellerimiz tarafından..
Şimdi sana sarılabilmek için herşeyimi feda edebilirdim, meğer insan kendi çocukluğuna sarılamazmış.
©atesbey
A