bir gün eğer geri dönebilirsem bütün benliğimle asılcam yaşanmışlıklara çocukluğumun geçtiği yolarda yürüyücem çamurlu kirli hayatıma bakacam uzun uzun
hoş toprak kokusunu soluyacam yeşil tepelere çiçekli vadilere bakcam hayat kokan vadilerin yanlızlık kokan çorak topraklar yerini bırakırtığını hatırlayacam
hatırladıkca yanacak yüreğim o masum çocukluğun o masum hayatların yerini kötülüklere korkulara yanlızlığa bıraktığını düşündükçe derinden sarsılacam buna
rağmen mutlu olduklarına inanmaya çalışan insanları sesizce izleyecem sadece izleyecem dönülmez bir yolda ilerlediklerini hatırlatmaktan yorulduğumda ruhumun o çocuklukta yaşadığını hatırlayacam hayat
kokan vadilerde yaşayacak ruhum her gözümü kapadığımda anımsayacam çiçekli tepeleri bedenem bir gün korkunç dünyanın toprağı olacak ama olsun bedenim
olmasada ruhum çocukluğmun hayat kokan vadilerinde yaşayacak.
©bran7
B