👉 Annem, çocukluğumdan astı beni
En rutubetli köşeydi kalbim
O yüzden kurumadım...
Çocukluk bu ya
Bazen söz dinlemezdim...
Kollarımdaki morluklar şahitti yaramazlığıma...
Utancımdan yazları kısa kollu giyemedim...
Kahveyi beklerdi babam, kapanana kadar
Sanki eve erken gelse, çalacaklar...
İçtiği çaylar çizilirken duvara çentik çentik
Dişleriyle işlerdi annem cılız kollarıma...
Kapıyı arkadan sürgülerdim,
Ki içime gizlendiğimde giremesin...
Yeni güvermiş izlerimin solmasını beklesin...👈
E