Sevmeler, içinde o duyduyu taşımayanlar için önem arz etmez mesela...
Daha dün gibi hatırlıyorum... Çocukluğumdan kalan platonik aşklarımı...
.
.
Bir keresinde yakın arkadaşımlarımdan biri "Sen onu mu seviyorsun" diye sormuştu... Aklıma geldikçe gülüyorum. Ne tepki vermişim. "Hayır, yok ben onu falan sevmiyorum gibi cümlelerle kendimce bişeyleri gizlemeye çalışıyordum. Gerçi hala bende değişmeyen bir huy bu...
.
.
.
Ama insan, sevdiği biriyle aynı cümlede adlarının birlikte anılmasından hoşnut olur. Bu gerçeği tüm itirazlara karşı içinde tutmayı tercih eder...
.
. .
Franz Kafka milena'ya yazdığı mektuplarının birinde şöyle der...
"Yanımda yürüyordun Milena, düşünsene, yanımda yürümüştün!
aşık biri için ne büyük nimet değil mi?"
.
.
.
Sevmenin güzel tarafı da bu olmalı sanırım... Herkes için sıradan biri olan senin için canının içi olur... Konuyu toparlarsak burda önem teşkil eden gelişen duyguya göre farklılık gösteren kişilerdir...
instagram @heft_reng
H