Ne günlerdi çocukluğum
Her günümüz düğün bayram
Elde poşetler yarışırdık
Ev ev toplardık
bayram şekeri.
El öpmek
Bahaneydi
amaç belli
Umut kâğıt beşlik
Gerçek
Ya bir teklik verirlerdi
Ya iki yirmi beşlik
ederdi elli
Harçlık kafiyse eğer
Şekere
Bakılmazdı
Koşardık bakkala
Ya piskevit arasına lokum
Ya da gazoz alırdık
Açtırmazdık şişeyi
almacasına
Çekiştirirdik.
Kiminki açılırsa kaybederdi.
Fışkıran gazozun asitli suyu
kar kalırdı yanına...
Ne günlerdi çocukluğumuz
Yağmayan yağmur için
Mahallenin çetesi
Toplanır ev ev gezerdik
Koro halinde şarkımız
Söylenirdi topluca
Tarlada çamur
teknede hamur
Ver allahım yağmur.
Çaldığımız kapılardan boş
dönmezdik adetten
Yağ,bulgur toplanır
Birimizin annesine teslim
edilen malzeme
bulgur pilavı pişer
birde üstü köpüklü
tasta ayran oldumu
Değmeyin keyfimize.
Hey hat yağmur artık
kimin umurunda
düş gibi geliyor
Şimdilerde o günler
Neydi bizim o haşarı
çocukluğumuz.
Cengiz DURMAZ
©33-mut-33
C