Yaramazlık yapacak kadar çocuk olamadık bu hayatta.
Yaşayamadık günü gününe hayallerimizi.
Çabuk büyüdük, geç kaldık, düşünmedik kıymet bilmediğimiz yılların akıp gittigini.
Bir defa sorumluluk yüklenmişti bellegimize .
Format atacak kadar bilgiye erişemedik, cahil kaldık.
Yeniden yükleyemedik hafızalara.
O eşikte oturup bize bakan, ayakkabısı yırtık ,pantolonu yamalı, mutluğu iki parlak gözlerinden eksik etmeyen köy çocuğunu.
Şimdiyse yozlaştık, koruyamadik o masum hayallerimizi.
Yetke hiç bizde olmadı.
Hep başkalarının arzularına taviz verdik.
Ç