Saf bir kalp, masum bir ruh, Hayat bir oyun, her şey hoş bir tutam. Gülüşler yankılanır, neşe coşar, Çocukluk baharı, içimde yaşar.
Üç kardeş bir yatak, sevgi dolu yuva, Anne öpücüğü, güne başlama dua. Hayaller uçuşur, mavi gökyüzünde, Masumiyet parıldar, her bir zerremde.
Paylaşılmaz bir sevinç, kalbimde taşar, Her gün bir keşif, her an bir macera. Çiçekler açar, güneş hep güler, Çocukluk cennet, asla bitmez sanırız biz de ömrün baharı.
Fakat zaman hoyrat, yıllar akıp gider, Acılar serpilir, neşe yerini terk eder. Gaddar dünya hoyrat, hayaller kırılır, Masumiyet kaybolur, kalp yaralar alır.
Annem özlüyorum seni ve o günleri, Çocukluk baharımın, solmayan çiçeklerini. Saf duygularımı, o coşkuyu, o neşeyi, Geri getir bana, çocukluğumun güzel günlerini.
Belki de geri gelmez o masumiyet, Ama anılarım hep kalbimde yaşayacak. Çocukluk baharımın izlerini taşıyarak, Hayata devam edeceğim, her şeye rağmen savaşarak.
©hasanbey.
H