İnsan özlüyor bazen, O eski çocukluk günlerini.Sabah uyandıgında bugün ne olacak acaba diye düsünmeden gözlerini actıgı günleri..
Büyüklerinin konusmasından bir şey anlamadıgı,onlar gülüyor dıye güldüğü günleri… Her geçen gün artan sorumlulukların, sıkıntıların olmadıgı günleri.
Gelecek kaygisi olmadan huzur içinde yatağa atlayip gözlerini kapattıgı günleri..,
Anlatamıyorum dertlerimi kimseye, cogu zaman susuyorum,özlüyorum o cok uzak erişilmesi imkansız olan çocukluk günlerini.Her geçen gün daha fazla istiyorum o eski günleri.Özlüyorum düştügümde hissetiğim acının,dünyadaki en büyük acı zannetigim günleri…
©ramazann
R