Patikalar boyu uzanan çocukluğum,
Yorgundu şimdi,yokuşların eşiğinde
Dağımı aşan beni bulurdu oysa
kürek çekmekten yorulunca
forsa
Denizler dolusu selam yollardı bize..
Birgün Mehlika' ya allı pullu bir mektup yazacağım
Tebeşir tutmayan ellerim
Mızrak sökmeyi öğrenince
Ona şiirler yollayacağım
O şiir bilmez ürkekliğinde
Alsız ve pulsuz gelinliğiyle
Bir ağıt yakacak..
Çingene pembesi bir çiçek olsam ya ben,
Mehlika'ya en çok o yakışırdı.
Göğün altında yolcusuz bir dümen
Giderek denize ve balığa o da alışırdı
Çocukluk dar boğazından geçemezdi nefsimin
Tıkanıp kalırdı bir yerlere
Zaman geçtikçe anlamı kalmazdı mevsimin
Ukte denirdi sararan resimlere
©mihra..
M