Safi huzurdur engin denizlerin bile
Hafif dalgalarını değdirdiği çocukluğum
Sıcak Buharın ateşten daha çok yaktığı
Nefretin kederle yarıştığı bu narin dünyam masalsı cümlelerin saltanatında sallanan
Yanmış bir beşikti kanayan ruhumun sallantısıyla sallanan
Bir kayboluş diledim gökkuşağının renklerinden biri olmayı düşledim
Her yerde olmak ama görünmez yaşamak
Dünyaya boydan boya uzanmak insanların basıp geçtiği su birikintisinde yahut
kana kana içilen bir nehrin üstünde
Ama en çok kabuslarda var olmayı diledim
Derler ki gözlerini kapadığında hissettiğin
Varken yok saydığın kuytularda sakladığın
Acının korkusu da korkunun acısı da
Yudum yudum içtiğin şehvet duysu da
Var olmayı beklerken içerde hapsolmuş
Günde güne içini bitiren acımasız şeytan
Yakıcı ve hırçın ruhun haklı serzenişleridir.
©overmine
O