Çocuktuk, masum ve saf tertemiz duygularımız vardı
Hiç bir zaman, olmayacak hayallerimiz ve de düșlerimiz
Ağlamak için bile bir nedenimiz vardı,
Dertlerimiz bile güzeldi
Oyun oynamak, oyuncak aldırmak veya düștüğümüz de ağlamaktı
Kabuk tutmamıș yaralarımız, ( öpeyim de geçsin diye) sevgi ile tedavimiz vardı.
Sorarlardı; Sevgimizin büyüklüğünü büyüklerimiz
Iki kolumuzun uzunluğuydu sevgimizi gösterdiğimiz
Çocuktuk, masum ve saf tertemiz duygularımız vardı
Yarınların hayali, oyun oynamak yada gezmeye gitmekdi
Ne ara büyüdük, dertlerimiz değișir oldu
Gözyașlarımızın bile nedeni, sebebi hasret dolan oldu
Soruyorlar şimdi, zamanın sevgisini
Değiști iki kolumuzun uzunluğunun yeri
Tarifsizlești duygular, hikayeler vede kahramanlar
Değiști döngü karardı Dünya
Büyüdü çocuklar çocuk olmadan
©mazlumbiri
T