Çocuktuk, cahildik.
Sımsıkı sarıldığımızı sanırdık
Hayatın kollarında.
Oysa, bir yağmur damlası gibi süzüldük.
Bir bulut gibi uzaklaştık,
Bir yel gibi estik,
Bir yol gibi geçildik
Ve bir kar tanesi gibi eriyip gittik, hayatın kollarında.
Zaman bizi yordu.
Ve geriye dönüp baktığımızda
Sadece keşkeler vardı avucumuzda.
Kaç heves kaldı şu kursağımızda,
Kimse bilmez.
Zaman unutmuştu bizi
Ve biz pişmanlığımızla kalmıştık.
A