Korkak bir çocuk gibi olan kalp,
Ağlayan bir yürek lekesine inat
Durmadan bir oyun gibi görünen dünya
Hep kaybeden iyilerdi çoğunluk bizde
Umuda sarılmış yarınlarda,
Susarak özlenen eski hayat.
Aykırı yaşam döngüsü iki kişi,
Farkında değil ama aynı soydan.
Bir düş kırıklığıyla hayal kuran,
Özgürlüğü özleyen saklı beyinler.
Doldu taştı kendini bilmezler,
Kulaktan duyma sözler karmaşasıyla.
Her kafadan bir bilge doğar mı?
Ne derece etkili olur ki boş söylemler.
Kendi kendini avutan bir topluluk
Nasıl çıkacak gün yüzüne.
Doğruyu yalnış olarak anlayan kimseler
Adalet bekçileri hep bir ağızdan haykırır.
Hangi kalem yazacak acı ile biten günleri?
Hangi kağıt kabul eder ki bu merami?
Uzaktan duyulan ayak sesleri
Irkilir bir anda insancık duygular.
Kaygısı ölmek degil kaybetmek
Hep kaybeden iyilerdi çoğunluk bizde.
©nakre76
N