Bu gecelik alsalar ruhumu bedenimden. Beni öldürüyor susuzlugu dinmeyen, incecik ama katlanılmaz bir sızı.
Yeter mi bu seferlik bir damla göz yaşı. Geçerken öderim hislerimin her zerresinden. Ümitlerimden, salkım salkım dökülen toz pembe hayallerimden. Söz istiyorum aklımdan ve kalbimden. Bir kez aranızda anlaşın ve artık ağlatmayın beni.Bir kez de ağır bir kahve kokusu gibi çepeçevre sarmayın beni. Görmek istediğinizi görmeyin artık bu seferlik görün gerçekleri. Bir aşk meselesi yüzünden hiç bilmediniz dürüstçe söylenmesi gerekenleri. Dokunulmamış yağmur damlaları varken ben sellerle doldum,yok yere ele güne göz yaşı borçlu oldum. Soruyorum kendime hâlâ olan biteni görmüyor musun?Bunları yaşayan sen degilsin.
Üzerine alinmiyorsun. Onlara göre tek suçlu bendim değil mi?Aynı çıkmazın eşiğine tekrar geldim mi?Aklım mı, kalbim mi?Hanginiz tutacak elimden şimdi veya bu sefer o yüksek şelaleden beni hangi düşmanım itecek. Aklım ve kalbim. En sonunda bir rehberim de kalmadi benim.Zaman bittiğinde bana kim yol gösterecek, bilmiyorum bu sefer o çok değerli göz yaşlarım icin beni kimler üzecek ?
©zehrac
Z