Bil ki ahı alınmıştır hayat yokuşunda. bekleyenin.
Değerini bilmelisin adını defterinden silmeyenin.
Badirelerleri atlatması bir hayli zordur.
İmkan varken bu yolda bir adım gitmeyenin.
Dünya seyri ile kandırır, masumca aldanırsın.
Çocukluk anıları terkeder, büyüdüm sanarsın.
Bir de bakarsın evde sessizlikten başka kimse kalmamış,
Feryadını duyurmak adına, sonsuza yalnız kalırsın.
Mevsimlere düşen cemre, bir gün düşmez kapına.
Tebessümsüz geçen dünlerin çıkası kalmaz yarına,
Çok dil dökersin, duvarlar bile kulak asmaz.
Bir kış akşamı çığlıklarını eklersin satırlara.
Unutulur o hoş gelen, binbir dertle yıllar,
Gözünün önünde açığa çıkıp harap eder sırlar.
Hayalleri bir çırpıda yok eden rüzgar eser,
Düşüncelerin yalnızlık koridorlarında turlar.
©gurkanshn
G