Yine mevsimi geldi sensizliğin,
Bu evden bize en son veda edişin,
Dönüşü olmayan elvedan, kederin,
Acısı yansıdı içime en karanlık gecelerimin,
Canım dedem çok erken oldu gidişin.
Gelsene tutsun yine ellerimden yüreğin,
Her zaman gittiğimiz parka gidelim,
Sen en yakın dostunla hasret giderirken,
Ben de oyunlarıma ortak olan bakışlarını hissedeyim.
Canım dedem çok erken oldu gidişin.
Bak hala üstü boş en sevdiğin köşenin,
Senden sonra oturmaya gücü yetmedi kimsenin,
Ne zaman baksak oradaydı yanımızda olmayan benliğin,
Masaya bir tabak fazla koyduk hep bitmedi gönlümüzdeki yerin.
Canım dedem çok erken oldu gidişin.
Yine geldi hüznü bedenime sensizliğin,
Hiç dolmayacak bayram sabahlarındaki eksikliğin,
Sana en çok yakışan o güzel ceketin,
Bu bayramda yok üzerinde üşütmesin kefenin,
Canım dedem çok erken oldu gidişin.
Evimizin direği hiç beklemediğimiz anda gittin,
Daha ilk yılını kutlayacaktık öğretmenliğimin,
En renkli uçurtmamız baharda gökyüzüne süzülecekti söz vermiştin,
Yine boğazımı düğümledi sensizliği senelerin,
Canım dedem çok erken oldu gidişin.
Çocukları görüyorum dışarıda dedeleriyle gezen,
Bak sol yanım çıkıverecek sanki yerinden,
Yine eskisi gibi tutsana ellerimden,
Sımsıkı hiç gitmeden, bitmeden.
Birtanecik dedem herşeyimsin sen.
©htc.
H