Her şey her şeyi olduğu gibi kabul etmek zorunda kalmıştı.
Asil insanların her daim mütevazı olduğunu,
Cahil insanların her daim kör olduğunu kabul etmekteydi.
Sanki zehir içmişlercesine yok oluyorlardı.
Oysa ki sorun bu değildi.
Asıl sorun;
insanlardaki önyargıydı, kör oluşlarıydı, kabullenmek istememeleriydi.
En çok ta bencillikleriydi.
Her ne desem bile, insanlardaki yok oluş gittikçe artıyordu.
Kimse durduramazdı bunu.
Tek çare olsun istedim.
Çok fazla panzehir olsun, çok fazla panzehir.
©zehraa
Z