Şimdi bana hangi iyilikten dem vuracaksın?
Esen yel bile ölüm kokarken.
En güzel çağımız heba oldu bir hiç uğruna,
İnsanlığımızıda unuttuk zalim zulüm kusarken.
Renga renk çicekler açsada dağlarda,
Gülmek hayal oldu bebekler ölürken.
Ve karanlık sardı dört bir yanı,
Herşey bitti insan insalıktan çıkmışken.
Bahanelere sığınmak kolay,
Sevgi bitmiş aşk yoldan çıkmışken.
Çok geç artık geri dönmek için,
Son kuşta göçüp gitmişken.
23.05.2024-20:33
©nafi58
N