Çok derin sızılarımız var bizim Azizim..!
Ve susarız biz, uçsuz bir kuytuda usulca..
Ne renk veririz nede sır ama serde vermeyiz..
Dimagimizda sevinçler kurusa da,
Bir şafak türküsü içine gömer acımızı gideriz..
Umut bizim, yol bizim kavgada bizim olmuş..
Her dokunduğumuz gül aheste dolmuş,
Kırılır kopar ezilir sökülür ahımız,
Kimseler bilmez
Kimseler duymaz
Icimizdeki feryatlari
Azizim....!
Yaşıyor numarası yapan ölüler gibiyiz
Arafta can çekişir buluyoruz kendimizi..
Aslında yokluğu pek birsey farketmeyenleriz
Varmışız ama yokmuşuz gibi..
Ne bir degerimiz ne bir kiymetimiz kalmış..
Nede sorulmaya değer bir halimiz var..
Evvel zaman içinde nicedir hep böyleyiz...
H