Dış kapının dış mandalı gibiydim hep
Rüyanın içerisinde olamadım
Hiçbir anı olduğu gibi doyasıya tadamadım
Ne acıyı, ne mutluluğu, ne umut, ne de hüznü!
Hep farklı alakalarla muhatap oldum
Ne kalbimden nede aklımdan geçenlere sahip çıkamadım
Kısacası ben bu yalan dünyanın,
Yanıltıcı insanlarıyla nefesimi ziyan ettim.
Gecemi gündüzümü, ömrümü heba ettim
İç duygularımın içinde ezilip büküldüm
En acımasızını da yine kendime yaptım
Hatayı, külfeti, suçu hep kendimde aradım.
Beni bana düşman edenlerle bir olup
Kendi kuyumu kendim oluşturdum
Beni telef etmek isteyenlere musamma gösterdim
Ama yine de yaranamadım.
©şair.yazar
O