gecenin bir vakti ben yine yazıyorum
çok doluyum ağlıyorum yüreğime hece hece
yatagın ısınmayan tarafından hıckırık seslerim
yankılanır.. dört duvar bile ağlıyor halime
insanlar neden gülüyor?
elimi uzattıgım insanlar neden elimi tutmuyor
yalnızım diye neden kimse beni sevmiyor
ben özlemek, sevmek, alışıp sahiplenmek istediğim de ; Neden hep kapılar yüzüme kapandı nedenn!!
merhametliyim çok çabuk alışıyorum diye neden hep eksik bırakılan ben oldum ben yalnızlıga hapsolmuşum ne elimi tutanı görüyor gözlerim
nede elimden tutup kenetleneni.. anlıyorum
ve Dinleyin
Ben sizin dışardan gülümsediğimde HANİ
ÇOK MUTLUYMUŞUM Sandığınız adam varya işte o adam değilim.
Yeter artık yalandan GÜLÜMSEYİP mutluymuş gibi yapmaktan usandım. belkide babam haklıydı yorulacaksın oğlum insanlar çok yoracak
Büyüdüğünde göreceksin demişti.
HAKLIYMIŞSIN BABA ÇOK YORULDUM
©marlonbey
M