Çok zor...
Anlatamamak...
Dilinin ucuna kayan cümleyi yutmak
Gözlerinin içine bakıp kaybettiğin umudu aramak
Her defasında ayaklarının sessizce yıkılması
Silemediğin numarayı arayamamak
İstesende bir bahanenin olmaması
Çok zor...
Anlaşılmamak...
''Sevseydi yanında olurdu'' tesellileri dolaşırken etrafında
''Son kez konuşsaydım kalırdı'' cümlesine sığınmak
Ve sonunda sığındığın yerden sağ çıkamamak
Çok zor...
Kazanmışken kaybetmek
Kalbinin derinlerindeki hikayenin başrolünü üstlenmişken
O son noktayı hikayenin ortasına saplayıp bitirmesi
Çok zor...
Unutamamak...
Gerçi '' Unutmak diye bir şey yoktur, o acıya alışmak vardır '' cümlesi dolaşırken fark ettin
Ne alıştın ne unuttun sen sadece bittin
Çok zor...
Susmak zorunda olmak
Giderken " Kal " diyemedin gözlerindeki yaşlarla anlatmaya çalışırken
Ya o saniye konuşacaktın yada ömür boyu susacaktın
Öldün sonsuza dek
Çok güzel...
Kalbinde o varken umuda uyanmak isteği
Hiç olmayacak belki ama
'' İnsan umudu kadar yaşar, yüreği kadar severmiş. ''
Umudum kadar bekledin, yüreğim kadar sevdim
Hiç haberi olmasada kanatlarındaki rüzgardın sen
Yükseklere uçsada bir gün düşecek
İşte o gün rüzgarı ölmüş olacak
©fearlesss
F