Çöküş

Kahrından belki, sardı kendini dikenden yastıklara,
O çok özlediği huzurlu yumuşağı tekrar tatmaya.
Oysa her yastık pamuktan değildi, bilemedi garibim,
Her koyduğunda başını, düştü o kahrolası umutsuzluğa.
©rcmntztrk