boğadan aşağı çöpçüler inerdi,
boğadan rıhtıma inen o dik yokuşta.
hepsinin aklında yalnız bir düşünce:
eve götürecekleri bir tas aş.
ben onların yorgun gözlerinde tanıdım özlemi
sürüklenen ayaklarında onuru
ve eğilmiş başlarında umudu.
boğadan aşağı çöpçüler inerdi,
sanki çoktan ölmüşlercesine.
©doganpelik
D