Ne var hiç mi görmedin, çöpler içinde elmas?
Ne elmaslar gördüm ki, birer çöp bile
olmaz,
Hakkını ver, çok sustun, çok görmedi gözlerin,
Vicdanın kan kusarken, kulak tıktı sözlerin...
Hiç görmedin değil mi, sen tâğutun işiydin,
Herkes yalan ve yanlış, sen en doğru kişiydin,
Sâhi ne çok direndin, doğruyu bulmak için,
Çok kayıp verdin lâkin, sonuçta namus için..
Kandırma be kendini, insan bile değilsin!
Böyle insan olunmaz, fakat sen çok eminsin,
Sus görme ve işitme, vicdan desen bir parça,
Bastığın toprak bile, eziliyor hunharca...
Bana pişmanım deme, hakkın değil pişmanlık,
Katlettiğin bedenle, yitip gitti insanlık,
Bir gece sen söndürdün, gülümseyen bir yüzü,
Bir gece zehirlettin, vicdanınla gündüzü...
©frespiritt
F