Şiir yazdım ilk seferinde, sevgiden başladım.
Ayrılıkla başlayan çilenin ne zaman bitdiğini anlamadan.
Denize bakarak gözlerin bakışıma denk gelmiş.
Sahilden vuran deniz kokusunu kokundan seçemediğim.
Martıların denize dalıp gitmesi sana özlemimi geri vermiş.
Varlığını hissettirmezken ruhunu sahildeyken alıyorum her anılarımla.
Çaresiz düşünmüyor derken kader yön değişti vurğun gönüllere.
Şiir yazan insan sevmemiş, yaşanmış olayları senarist düşüncesine sığabilmiş.
Sevilmemişiz zaten yanıltmasın, gördüğümüz her şey derstir canlı öğretirmiş.
Hatalara katlanamayıp her defasında aynı yaşayanlar bilmez hayatın sonsuz olmadığını..
Aşk ne mutlu para üzerinde dim-dik.
Özgüvenmiş zengin kollarında tavan yapan.
Pahadan gidenlere ucuz bastırır sevmek işi.
Güven paraysa, sadakatim taksit ödemez.
Saf değil şimdiki sevgiler sadelikte zirve yapan.
Sahte tavırlar özlemeler, yalan zamanımızda sınırlar bırakan.
Parayla birikmez sevgi, huzur ararayışındayken.
İç meselesidir gönüllerde halledilen
©gönülyazar
Şair: elçinyusuf
©dolunaysız
B