Sahipsiz şu bedenim, çırpınışı naçar,
Kör kuyu derin yüreğim, boşa çarpar.
Var, biraz olsun aşkta vicdan var,
Ama yetmez ikimize, yarenim, vakit dar.
Gizemi kaçmış sırrımın, tutsağı zâr,
Feriştahı tınlamaz, astarımın arş-ı kibar.
Har içerim, sevdiğim, közlerim har,
Ama yakmaz ikimizi, sadece zarar.
Etmedi kimse ayrılıktan kâr,
Her ayrılığın sonu hüsran, efkâr.
Var aslında bir çözüm ey yar,
Oda kavuşmak, ona da vakit var.
©yılmazönür
Y