İptiaî bir poyraz esiyor,
Dev dalgalara hükmederek,
Bağrımı delip geçiyor.
Dudaklarımda bir kuruluk,
Mütemadi hüzün gülüşleri;
Sonrası acıyla dolu hıçkırık...
Lisan bilmez menfur bir kalp,
Reva görür dünyanın gamını,
Etimi parçalar yine dinlemez.
Yön bilmez onursuz ayaklar,
Reva görür yârin vefasızlığını,
Gözümü kör eder yine gider...
©dorsalida
D