Cüdadır Yârden Hasretin Acısıyla
Şiir dil ile gönlün münakaşasıdır
Müteessir gönlün insiyak aynasıdır
İltica eder açıksa gönül kapısı
Muzdarip olan gönüllerin ilacıdır
İhtiras vardır yazan şairde şahikasıyla
Cüdadır yârden hasretin acısıyla
Peyda olsun ister yârin yolu kokusuyla
Hülasa gönüllerin açılış kapısıdır
Dile gelse mısralar şakır bülbül gibi
Ne manasızlık kalır ne hasretin sebebi
Açılır gonca güller gönüller ki haktır sahibi
Cennet bahçelerinde gezdirir aşk yapısıdır
Damlarsa hece hece Gönül’e kim tutar
Gam kasavet yok olur nefreti yutar
Her gönlü kabul eder her gönül yapısı uyar
Uymazsa da gönül yapısı uydurur şiir han kapısıdır
Söküldü sökülecek gönül şiirsiz bu ne haldir
Aşkla şiirde ayrı kalan gönül ile bu dildir
Nalan olmasın gönül şiirsiz,şiir bir cennettir
Gezdirir içinde isteyeni gezmeyene çare nedir
Aşkın penceresi açıktır gönülde cereyan eder
Estikçe bir hoş eder şiirle nazlı yâri seyran eder
İşte bundandır aşksız şiirsiz gönüller figan eder
Figanına çare aramayana çare ne getirir ne bildirir
Kâğıt kalem asaletiyle duruşuyla gönül kapısın çalar
Gönülde istek şevk yoksa kâğıt kalem durmaz kaçar
Konar aşkla şiirle heceyle kâğıda gönüller uçar
Uçmak istemeyene kanat ne yapar sevinç ne saçar
Mest olmuşum şiir yazmakla hecelerle yatmakla
Hoşluk bulmuşum gönüllere bunca şiir yazmakla
Boşluk bulmuşum şiirsiz yazmamakla adım atmamakla
Adım atmayana ayak ne yapsın yol ne yapsın uyuşuksa
Kul Mehmet’im nitelik bakımında sıran kaç söyle
Hamiyetli bir şevkle yazarım gönlümde böyle
Ey heceler mısralar yârime selam gönderin bu özle
Öz yoksa köz ne yaksın kütük olanı, şekil şemal yoksa
Mehmet Aluç
Cüda: Ayrılmış
Şemal: Ahlak
Şahika: Doruk
İnsiyak: İçgüdü
Peyda: Ortada, açıkta
Münakaşa: Tartışma
©mehmetaluc
M