Bu sızıyı bilipte şakımaya korkan tüm ebabilleri dile getirdim
Elmacıklarımda salladım tüm annesi ölen bebekleri
Alarmımı sabaha karsı kurdum. Beş otuzyedi, altı kırküç, yedi yirmi..
Evvelin yakmasın diye süt tenini, yağmurlar boşandım semalardan.
Işittirde insan damarlarına değin, kalkmaz mi o toprağın altından?
Yahut, yahut koskoca şehirleri gezip, kimsenin bilmediği sokaklarda,
Hiç bir çingenenin gırnata çalmadığı yerlerde..
Belindeki gamzeleri aradım, yüzündeki çıkıntıları..
Bana ne derman oldu, b*k çukurunda Orhan Veli, ne de Aysel'in yegane aşkı Atilla Ilhan..
O kadar Mecburum dedim, yine kalkmadın o toprağın altından!
A