Cümleler de eskiyor Mehlika..!
Anlamlar anlamını yitirdiğinde, insan ķendinde kayboluyor..
Meçhul bir ufka arsızca hayal kuruyor..
Yalın ayak dolaşılan bu şehirde ateşten gömlek giydiriliyor..
Bu yara derin, bu yara çetin ve bu yara sahipsiz sızlıyor..
Himayesini arayan bir mülteci gibi duruyor..
Analar sınırlarda gözyaşlarını hep mezara katıyor..
Şimdi dünya, çok masum çocuk ölüyor..
Gök utanıyor, yıldızlar konuşuyor,
Ve karanlık kendisiyle boğuşuyor
Toplanır içteki kıvılcımlar, bir aleve dönüşüyor..
O vakit bir ben yanarım bir sen kalırsın geriye Mehlika...!
©hayati_sdf
H